Στάσιμη Πόλη
Σήμερα το πρωί ξύπνησα και σκέφτηκα, “Που να πάω βόλτα την κορούλα μου;” Σκεφτήκαμε να πάμε στην παιδική χαρά στην πλατεία λίγο πιο κάτω από το σπίτι μας. Πήγαμε και είδαμε ένα χάλι. Ένα σιντριβάνι με βρωμιές, μία κούνια σπασμένη, την τραμπάλα τσακισμένη. Αποφασίσαμε από κοινού, να πάμε στην άλλη παιδική χαρά στην άλλη πλατεία. Εκεί τα πράγματα ήταν χειρότερα. Τα χόρτα και τα βάτα ξεπερνούσαν το μπόι της κόρης μου. Αφήστε που η παρουσία των αδέσποτων σκυλιών δεν επέτρεπαν ούτε σε εμένα να πλησιάσουμε τον χώρο. Τον είχανε κάνει δικό τους!!! Αποφασίσαμε να πάμε στο πάρκο δίπλα από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Παλλήνης. Εκεί βρήκαμε την άλλη παρέα αδέσποτων σκυλιών και παντού υπήρχαν μπουκάλια σπασμένα. Φύγαμε. Πήγαμε σπίτι απογοητευμένοι και οι δύο.
Όταν αποφασίσαμε να μετακομίσουμε στην Παλλήνη πριν από δέκα χρόνια πιστεύαμε ότι ήρθαμε σε ένα όμορφο εξελισσόμενο προάστιο με καλούς ανθρώπους. Πράγματι οι άνθρωποι είναι ζεστοί και μας αγκάλιασαν. Τίποτα όμως από άποψη υποδομών δεν έχει αλλάξει από τότε. Δεν πραγματοποιήθηκε ούτε ένα έργο αυτά τα δέκα χρόνια. Η πόλη δεν εξελίχτηκε, όλα έχουν μείνει στάσιμα. Η αποχέτευση δεν υπάρχει. Οι παιδικές χαρές, οι ίδιες, χαλασμένες. Οι χώροι πρασίνου ανύπαρκτοι. Η αγορά να συρρικνώνεται. Οι χώροι στάθμευσης ανύπαρκτοι. Τα σχολεία εγκαταλελειμμένα. “Σαν να μην πέρασε μια μέρα” όπως αναφέρει το άσμα.
Μόνο ένα πράγμα έχει αλλάξει! Ο πληθυσμός της πόλης! Αυτός έχει αυξηθεί κατά πολύ! Με νέους κατοίκους να αναζητούν ότι αναζητούσαμε και εμείς πριν από δέκα χρόνια. Μία πόλη φιλικά προσκείμενη προς την οικογένεια! Μικρούς και μεγάλους!
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα λογοκρίνονται ή και θα διαγράφονται. Η ανάρτηση των σχολίων μπορεί να έχει μια μικρή χρονική καθυστέρηση...